Δύο Αλέξανδροι

του Νίκου Ακρίβου

ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΤΕΤΡΑΓΩΝΑ

 

«Τὸ πρόσωπο τῆς πόλης» Ἡ άλλη σοφία,

Μαζὶ και ο  ἄλλος ποιητὴς

Αὐτὸς ποὺ συνεχίζει στὴν ἴδια γραμμὴ

μὲ τὸν ἄλλο ποιητὴ τῆς «Στροφῆς».

Ἡ ἀμμουδιά χάθηκε.

Τώρα σειρῆνες εὐκολίας ποὺ μ΄ ἕνα

ἁπλὸ κλικ.

Φωτεινὰ ἠλεκτρικά τετράγωνα

Τεκνοποιοῦν χρωματιστὲς ευτυχίες.

Ὁ μαγικὸς λόγος τῆς ψηφίδας δὲν ὑπάρχει

οὔτε ἡ μουσικὴ τοῦ Ἱωάννη

Σεβαστιανοῦ Μπὰχ.

Καμία θύμηση ζωγραφική,

μόνο ηλεκτρικὲς φωτιὲς

ὄλης τῆς χρωματικῆς κλίμακας.

Αὐτὲς  «οἱ ευτυχίες» εἶναι ἐκεῖνες

ποὺ  σήμερα συντηροῦν

τὴ χαρὰ τοῦ παροράματος.

καὶ τὴν ἀπατηλότητα

ἀπουσία γιὰ πάντα τὴς μυστικῆς γραφῆς

Ὀνόματα «ἀπ’ ἔξω κι ἀνακατωτά»

κομπιούτερ ποὺ ξερνοῦν σοφία μὲ πλῆκτρα.

Ἠλεκτρικά τετράγωνα πάσης φύσεως

Χρώματος και σχήματος.

 

Αυτὰ εἶναι τὰ ἄλλα «μυστικὰ ἰάματα»

τῆς  ἀέναης δολερῆς ἀκτινοβολίας,

καὶ τῆς κατασκευασμένης σοφίας.

 

Νίκος Ακρίβος  2001 μ.Χ.

(Ἀπ’ τὴν ἑνότητα  Παλιὸς Ἡμεροδείχτης).

 

 

 

ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ

Αὐτή τή φορὰ ἤθελα ν’ ἀκούγονται

λιγότερο οἱ οἰμωγὲς τῆς καταστροφῆς.

Ὅμως ἀδύνατον!…

Νὰ ποὺ στὸ τέλος ὁ φόβος

ἔγινε πραγματικότητα!…

Κι ἦρθαν δικαιοσύνες παρελθοντολογικὲς

νὰ μᾶς θυμίσουν τὴν ἀσωτία

¨τὰ λάθη καὶ τὶς ἀμαρτίες μας¨

καὶ προπάντων τὴν κατάχρηση…

Οἱ τσιμινιέρες ποὺ ἀπὸ χρόνους ἔφτυναν

τὸ πικρό τους σάλιο

μετέτρεψαν τὸν οὐρανὸ σὲ λιγδερὴ ἐπιφάνεια.

Οὔτε ἔνα παραμικὸ ψῆγμα γαλάζιου

καὶ τὸ νερὸ μιὰ λασπουριά.

Πικρὰ νερὰ θανάτου παντοῦ!…

Μιὰ βουβὴ συνεχιζόμενη

πυρηνικὴ καταστροφή!…

Λίγη ἐπίφαση πράσινου ποὺ ἀγωνίζεται

νὰ κρατήσει τὴν ὑφὴ καὶ τ’ ὄνομά του ἀκέραιο…

Ξοδεμένη ἄδικα φαιὰ οὐσία.

Ματιὰ ποὺ ν’ ἀναπαύεται κάπου

¨φύσης ἀδύνατον¨

Καταστροφὴ ἀναμενόμενη.

Τελικὴ εἰκόνα.

Πλαστικὰ καὶ λαμαρίνες.

Ἄρρωστοι καὶ νεκροί.

¨Ὥν οὐκ ἔστι ἀριθμός¨

Νίκος Ακρίβος

2000 μ. Χ.

ἀπ’ τὴν ποιητικὴ ἑνότητα

«Παλιὸς ἡμεροδείχτης».

Advertisements

Written by Το Διοικητικό Συμβούλιο

Μαρτίου 5, 2016 στις 11:41 πμ

Αρέσει σε %d bloggers: