Δύο Αλέξανδροι

ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ

leave a comment »

Αὐτή τή φορὰ ἤθελα ν’ ἀκούγονται

λιγότερο οἱ οἰμωγὲς τῆς καταστροφῆς.

Ὅμως ἀδύνατον!…

Νὰ ποὺ στὸ τέλος ὁ φόβος

ἔγινε πραγματικότητα!…

Κι ἦρθαν δικαιοσύνες παρελθοντολογικὲς

νὰ μᾶς θυμίσουν τὴν ἀσωτία

¨τὰ λάθη καὶ τὶς ἀμαρτίες μας¨

καὶ προπάντων τὴν κατάχρηση…

Οἱ τσιμινιέρες ποὺ ἀπὸ χρόνους ἔφτυναν

τὸ πικρό τους σάλιο

μετέτρεψαν τὸν οὐρανὸ σὲ λιγδερὴ ἐπιφάνεια.

Οὔτε ἔνα παραμικὸ ψῆγμα γαλάζιου

καὶ τὸ νερὸ μιὰ λασπουριά.

Πικρὰ νερὰ θανάτου παντοῦ!…

Μιὰ βουβὴ συνεχιζόμενη

πυρηνικὴ καταστροφή!…

Λίγη ἐπίφαση πράσινου ποὺ ἀγωνίζεται

νὰ κρατήσει τὴν ὑφὴ καὶ τ’ ὄνομά του ἀκέραιο…

Ξοδεμένη ἄδικα φαιὰ οὐσία.

Ματιὰ ποὺ ν’ ἀναπαύεται κάπου

¨φύσης ἀδύνατον¨

Καταστροφὴ ἀναμενόμενη.

Τελικὴ εἰκόνα.

Πλαστικὰ καὶ λαμαρίνες.

Ἄρρωστοι καὶ νεκροί.

¨Ὥν οὐκ ἔστι ἀριθμός¨

Νίκος Ακρίβος

2000 μ. Χ.

ἀπ’ τὴν ποιητικὴ ἑνότητα

«Παλιὸς ἡμεροδείχτης».

Advertisements

Written by Το Διοικητικό Συμβούλιο

Μαρτίου 5, 2016 στις 11:43 πμ

Αναρτήθηκε στις Πολιτισμός, Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: